Zingen

zingen

‘Nadat ze de lofzang hadden gezongen, vertrokken ze naar de Olijfberg’. Matteüs 26:30 / Marcus 14:26.

Dit is de enige keer dat er in de evangeliën naar een mogelijk zingen van Jezus verwezen wordt. Toch staan er zo veel oproepen om tot eer van God te zingen in de Bijbel dat we mogen aannemen dat Jezus veel gezongen heeft. Bij het Pesachmaal werd na de tweede beker het eerste deel van het Hallel gezongen (Psalm 113,114) en aan het einde het tweede deel (Psalm 115-118). Daar ben je wel even mee bezig.

Maar verder in de bediening van Jezus lezen we niets over zingen, terwijl er toch bij verschillende gelegenheden grote groepen mensen bij elkaar waren om genezing en onderwijs van hem te ontvangen. Zouden er ‘hillsongs’ geklonken hebben op de heuvels van Galilea en Judea? Het zou best kunnen, maar we lezen er niets over. We kunnen vele namen geven aan Jezus, zoals leraar, herder, meester en genezer. Maar een ‘songleader’ is hij kennelijk nooit geweest. Ook heeft hij aan zijn leerlingen nooit de opdracht gegeven om het te worden. Andere zaken hadden blijkbaar voorrang.

Waarom dan toch het grote belang dat in de huidige kerk gehecht wordt aan aanbiddingsleiders, praisebands en performance? Zijn we misschien een beetje doorgeschoten op dat punt? Natuurlijk moeten we blijven zingen. Psalmen, gezangen, geestelijke liederen of hoe je het ook wilt noemen. In alle toonaarden mag de lof van God bezongen worden. Maar laten we oppassen dat we geen mensen gaan verheerlijken in plaats van onze Schepper. Hij verdient de ereplaats. Wij zijn slechts zijn dienaren.

Advertenties

2 thoughts on “Zingen

  1. Ben het met je eens dat wat we lofprijs en aanbidding noemen vaak idd een uit zijn verband gerukte term is. We noemen een bepaalde vorm en muzieksoort al gauw lofprijs en als we tussendoor ook nog wat moeten zeggen in vrome bewoordingen wordt het misschien zelfs aanbidding genoemd of praise. Ik geloof dat muziek je kan meevoeren naar God. Dit heeft niet direkt te maken mi met een praiseband die net ff te hard staat of hey soort muziek, maar met wat je als mens op dat moment aanspreekt. Dit kunnen woorden zijn of een bepaalde vorm, maar ik geloof dat bepaalde muziek ons ook af kan leiden om werkelijk in aanbidding te komen. Dit heeft niet te maken met imperfectie, maar wellicht ook met voorkeur. Persoonlijk ben ik niet weg van opwekking of hillsong, maar iemand anders kan juist daarin God ontdekken. Ik ook wanneer ik me concentreer op woorden die gezongen worden, maar het is niet mijn ding zeg maar. Ik loop wel warm als ik de teksten hoor van casting crowns. Ze bepalen me bij wie ik ben en waar ik heen wil. Ze hebben de juiste toon wat mijn hart raakt. Ik wordt echter ook geraakt door bepaalde teksten van Ilse de lange. Geen christen denk ik, maar toch beweegt er iets in me dat maakt dat ik God ga zoeken. Muziek is iets, maar vooral mooie boeken inspireren me om God te blijven zoeken. Zijn aanwezigheid te ervaren dwars door omstandigheden heen. Naast de bijbel natuurlijk .

    Like

  2. Natuurlijk ontken ik de kracht van muziek niet, ten kwade of ten goede. Muziek kan opzwepen, troosten en ontroeren, en is altijd een prachtig hulpmiddel geweest om God te eren. De kerk heeft dat ook altijd erkend en een plaats gegeven. Mijn zorg is alleen dat in de huidige vorm de mens te veel in het middelpunt komt te staan. Over smaak valt niet te twisten en dat was ook niet de bedoeling van mijn stukje.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s