Begieten of wachten op regen?

begieten

‘Want het land dat u in bezit zult nemen is heel anders dan Egypte, waar u vandaan komt. Daar moest u de akkers na het zaaien kunstmatig bevloeien als een groentetuin. Maar het land aan de overkant is een land met bergen en dalen, dat zijn dorst lest met het water uit de hemel. Het is een land waaraan de HEER, uw God, veel zorg besteedt en waarover hij waakt, het hele jaar door, van de eerste tot de laatste dag’. Deuteronomium 11:10-12

In Egypte waren de Israëlieten gewend geraakt aan de Egyptische landbouwmethoden. Het benodigde water moest vanuit de Nijl naar de akkers gebracht worden. Letterlijk staat er in de tekst: met de voet. Al lopend dus en dat zal best zwaar werk geweest zijn. Regenen deed het daar bijna nooit.

In het Beloofde Land zal het allemaal heel anders zijn. Daar zullen ze afhankelijk zijn van de regens, de vroege regen en de late regen. Daar zullen ze God moeten vertrouwen dat het elk jaar opnieuw zal regenen, op de juiste tijden. De Heer belooft een rijke oogst als ze de zaken op zijn manier willen aanpakken.

Daar zit voor ons ook een les in, zeker als we God willen dienen in zijn koninkrijk. Doen we dat op z’n Egyptisch of op een manier die beter past bij het Beloofde Land? Zijn we bereid om te wachten op de ‘zegen van boven’ of gaan we zelf aan de slag met onze plannetjes? Wat is onze grondhouding? Blijven we doorploeteren als de Heer zijn zegen lijkt te onthouden of gaan we op zoek naar de oorzaken?

Aan ons de keuze tussen slavernij aan de ene kant en de vrijheid die er ligt in de dienst aan God …

Advertenties