Missionair

Image

In evangelische kring bij onze Engelse en Duitse buren zingt een nieuw woord rond: ‘missional’. Zie bijvoorbeeld op http://mission-net.org. Bij nader onderzoek blijkt het te gaan om een begrip dat in de Nederlandse taal al weer enigszins oudbakken is: missionair.

De ‘nieuwe’ ontdekking is dat al die massale, laagdrempelige samenkomsten hun doel een beetje voorbijschieten. Het op deze manier bij elkaar zijn, veelal onder aanvoering van een ‘aanbiddingsleider’, bijgestaan door een  veel geluid producerende praiseband, lijkt ongelovigen maar weinig aan te spreken. Weliswaar wordt in theorie God wel geprezen, maar als je wat beter kijkt, blijkt het eigenlijk om een feestje te gaan, waarbij alleen christenen zich vermaken. Weinig missionair dus, en van geen betekenis voor de maatschappij die op zoek is naar echtheid.

De ‘nieuwe’ ontdekking is dat gelovigen weer ongelovigen in hun familie en kennissenkring gaan ontmoeten om voor hen wegwijzers te zijn naar God. Kortom, een missionaire levensstijl. De samenkomsten dienen enkel nog ter toerusting en aanmoediging. Kerken worden weer werkplaatsen in plaats van vermaakscentra.

Deze aanpak lijkt me niet nieuw, maar eeuwenoud. Volgens mij deed Jezus het al zo en leerde Hij dat ook op die manier aan zijn volgelingen. Geweldig dat de kerk van vandaag daar opnieuw oog voor krijgt. ‘Maak alle volken tot mijn discipelen’. Dat gebeurt niet in samenkomsten, maar tijdens persoonlijke ontmoetingen. Aan de slag dus!

Advertenties